วิดีโอพรอมต์แนวคิดถึงอดีตสำหรับ Seedance ที่จำลองสุนทรียภาพของกล้อง miniDV handycam ในปี 2000 โดยถ่ายทอดกิจกรรมหลังเลิกเรียนของเด็กชายชาวญี่ปุ่น
[สรุป] หลังเลิกเรียนของเด็กชายชั้น ป.4 (อายุ 10 ขวบ) ในปี 2000 พี่ชายเป็นคนถ่ายจากระยะไกลด้วยกล้อง miniDV handycam ของคุณพ่อโดยไม่มีการพูดคุย ความละเอียด 480p, สัดส่วน 16:9, ความยาว 15 วินาที ตัดฉากแบบ Hard-cut 7 ช็อต (ช็อตละประมาณ 2 วินาที) ใน 7 สถานที่ที่แตกต่างกัน ไม่มีการเปลี่ยนฉากหรือเฟด ตัวละครไม่สนใจกล้อง: ไม่สบตา, ไม่โชว์ของ, ไม่โบกมือ, ไม่โพสท่า ดื่มด่ำกับการเล่น เป็นเพียงเศษเสี้ยวของชีวิตประจำวัน ไม่ใช่การแสดง ไม่มีบทพูดหรือคำบรรยาย
[ตัวละครหลัก] เด็กชายชาวญี่ปุ่นหน้าตาดีเหมือนดาราเด็ก สีหน้าจริงจังตอนดูการ์ดคือจุดเด่น ใบหน้า: ผมสั้นสีดำเซ็ตตั้งด้านหน้า คิ้วหนา ตาสองชั้นโต มีพลาสเตอร์ปิดแผลที่สันจมูก ผิวสีแทน (พื้นผิวสมจริง) มีฟันเขี้ยวขวาเวลาที่ยิ้ม เสื้อผ้า (ลำลอง): เสื้อยืดสีเขียวซีด กางเกงยีนส์ขาสั้น หมวกแก๊ปใส่กลับหลัง รองเท้าผ้าใบสีขาวเปื้อนๆ กระเป๋าเป้สีน้ำเงิน สิ่งของ: การ์ดเกมปึกหนึ่ง (มีแต่รูปภาพ ไม่มีตัวอักษร) รัดด้วยหนังยาง, เครื่องเล่นเกมพกพา (ขนาดเท่าฝ่ามือ ไม่เห็นหน้าจอ) นิสัย: ถือการ์ดส่องกับแสง, ชอบจับปีกหมวก ใบหน้า ทรงผม และเสื้อผ้าต้องเหมือนกันทุกช็อต
[ตัวละครประกอบ] เพื่อน 2 คน: เด็กอ้วนใส่แว่น (เสื้อยืดสีเหลือง), เด็กตัวเล็กใส่หมวกเบสบอล (เสื้อยืดสีน้ำเงิน) ไม่มีใครมองกล้อง
[ยุคสมัย, สถานที่, แสง] บ่ายฤดูร้อนหลังเลิกเรียนในปี 2000 ① ลานจอดจักรยานอพาร์ตเมนต์ (แสงขาวตอนบ่าย) ② ม้านั่งในสวนสาธารณะ (ในร่มเงา) ③ บันไดหินที่ศาลเจ้า (แสงรำไร) ④ พื้นที่ร่มเงาที่ศาลเจ้า (ช่วงบ่าย) ⑤ ถนนลาดชันในย่านที่พักอาศัย (แสงสีส้มช่วงเย็น) ⑥ ถนนข้างทุ่งนา (พระอาทิตย์ตก) ⑦ หน้าทางเข้าบ้าน (พลบค่ำ) เลือกสถานที่และมุมกล้องที่ไม่มีป้าย ข้อความ โลโก้ หรือหน้าจอติดเข้ามาในเฟรม
[กล้อง] พื้นผิวแบบกล้อง 2000 miniDV handycam: สีเข้มจัด, ส่วนมืดจม (crushed blacks), มีอาการแสงขาวฟุ้ง (white clipping), ระบบซูมที่ดูไม่นิ่ง และการสั่นไหวแบบถือด้วยมือ ไม่มีวันที่แสดงบนหน้าจอ ถือด้วยมือ องค์ประกอบภาพไม่สมบูรณ์ มีอาการโฟกัสวืดวาด และแสงเปลี่ยนไปมา ระยะห่างจากตัวละคร 3-6 เมตร ตัวละครไม่สนใจกล้อง ไม่มีการกันสั่น, กิมบอล, โดรน, สโลว์โมชั่น, การจัดแสงแบบภาพยนตร์ หรือการปรับสีแบบโฆษณา กล้องอยู่ในระดับสายตาคนถือเสมอ (ยืน, นั่ง, ย่อตัว, เดิน, นั่งข้างๆ) ไม่มีมุมที่เป็นไปไม่ได้ (มุมจากอากาศ, ในน้ำ, เพดาน, มุมสูงตรงๆ, นอกรถที่กำลังวิ่ง, หรือใกล้หน้าเกินไป) คนถ่ายเดินตามแบบดีเลย์ บางครั้งจัดเฟรมแบบหลวมๆ
[ช็อต] (ช็อตละประมาณ 2 วินาที สถานที่/กิจกรรม/อารมณ์และท่าทาง/ตำแหน่งกล้อง):
1. ลานจอดจักรยาน: ขาแทบไม่ถึงพื้น คร่อมจักรยาน กดกริ่งสองครั้งแล้วปั่นออกไป อารมณ์: ตื่นเต้น จับปีกหมวก กล้อง: ด้านหน้า, มุมต่ำ, ห่างเล็กน้อย
2. ม้านั่งในสวน (ในร่มเงา): คลี่การ์ดออกเหมือนพัด หรี่ตามองการ์ดใบหนึ่งกลางแสง อารมณ์: ตรวจสอบสมบัติอย่างจริงจัง กล้อง: ด้านข้าง, ใกล้กับมือ
3. บันไดศาลเจ้า (แสงรำไร): เชื่อมต่อเครื่องเล่นเกมด้วยสายสั้นๆ ไม่เห็นหน้าจอ ปากเม้มด้วยความจดจ่อ อารมณ์: สมาธิแน่วแน่ กล้อง: มองลงมาจากด้านบนของบันได
4. พื้นที่ร่มเงาที่ศาลเจ้า: วางการ์ดเพื่อแลกเปลี่ยน จบด้วยการจับมือกับเพื่อนใส่แว่น อารมณ์: พึงพอใจกับการตกลง มุมปากยกขึ้น กล้อง: มุมเฉียงจากด้านบน
5. ถนนลาดชัน (ช่วงเย็น): ปล่อยมือจากแฮนด์ขณะปั่นลงมา เซไปมาแล้วคว้าแฮนด์กลับอย่างตื่นตระหนก อารมณ์: คึกคะนองแล้วกลัว กล้อง: ตามหลัง, สั่นไหว
6. ถนนข้างทุ่งนา (พระอาทิตย์ตก): ปั่นจักรยานเรียงแถว 3 คน ตัวละครหลักเป็นคนเดียวที่ยืนปั่น อารมณ์: สนุกสนาน กล้อง: ด้านข้าง, ระยะไกล
7. หน้าทางเข้าบ้าน (พลบค่ำ): ทิ้งจักรยานแล้ววิ่งเข้าบ้าน ประตูปิด อารมณ์: หิว กล้อง: อยู่บนถนน ถ่ายประตูที่ปิดสนิทอยู่สองสามวินาที ที่เวลาประมาณ 00:14 ภาพตัดเป็นสีดำทันที ไม่มีการเฟดออก
[รายละเอียดอุปกรณ์] การ์ดเป็นกระดาษที่มีแต่รูปภาพ ไม่มีตัวอักษร รัดด้วยหนังยาง เครื่องเล่นเกมเป็นพลาสติกสีขาว ไม่เห็นหน้าจอ หมวกเป็นสีน้ำเงินปีกโค้ง จักรยานสีเงินมีผ้าขนหนูพาดที่ตะกร้า
[ข้อห้ามเรื่องข้อความ] ห้ามมีข้อความที่อ่านออก, โลโก้, ป้าย, ฉลาก, หน้าจอแสดงผล หรือตัวเลขในเฟรม การ์ดต้องไม่มีตัวอักษร
[ฟิสิกส์/ความต่อเนื่อง] ฟิสิกส์แบบโลกจริง ห้ามมีนิ้วเกิน, มือติดกัน, กายวิภาคบิดเบี้ยว, วัตถุลอยได้, สิ่งของหายไป หรือการเปลี่ยนรูปร่างกะทันหัน เท้าต้องติดพื้น พลาสเตอร์, หมวก, กระเป๋าเป้ และเสื้อผ้าของเพื่อนต้องเหมือนกันทุกช็อต
[เสียง] เสียงบรรยากาศธรรมชาติเท่านั้น (เปลี่ยนไปตามช็อต): เสียงกริ่งจักรยาน, เสียงลมในร่มเงาพร้อมเสียงการ์ด, เสียงนกที่ศาลเจ้า, เสียงกรวด, เสียงลมบนทางลาด, เสียงกบในทุ่งนา, เสียงปิดประตู ไม่มีคำพูด อนุญาตให้มีเพียงเสียงหัวเราะเบาๆ หรือเสียงลมหายใจจากคนถ่ายและตัวละครเป็นครั้งคราว ไม่มีดนตรี ไม่มีคำบรรยาย ไม่มี SFX สังเคราะห์
[บรรยากาศ] บันทึกช่วงบ่ายหลังเลิกเรียนในปี 2000 ที่ทำให้ผู้ใหญ่ที่เคยเป็นเด็กประถมในยุคเฮเซคิดว่า 'ฉันก็เคยทำแบบนั้น' เศษเสี้ยวของการเล่น ไม่ใช่การแสดง ให้ความรู้สึกคิดถึง สนุกสนาน และมีความเป็นมนุษย์อย่างลึกซึ้ง ให้ความสำคัญกับความรู้สึกที่ว่ากล้องบังเอิญอยู่ที่นั่นพอดี